روند، حمایت، مقاومت و پیوت پوینت

روند یعنی جهتِ کلیِ حرکتِ قیمت. توی روندِ صعودی، هر قله از قله‌ی قبلی بالاتره و هر کف هم از کفِ قبلی بالاتره — به این می‌گن Higher High + Higher Low.

توی روندِ نزولی دقیقاً برعکسه: هر قله پایین‌ترِ قبلی، هر کف هم پایین‌ترِ قبلی (Lower High + Lower Low).

برایِ تشخیصِ روند با چشم، کف‌ها (توی روندِ صعودی) یا قله‌ها (توی روندِ نزولی) رو با یه خط به هم وصل می‌کنیم.

تا وقتی قیمت بالایِ این خط می‌مونه (توی روندِ صعودی)، روند هنوز سالمه. اولین باری که قیمت با یه کندلِ قوی این خط رو بشکنه، اولین هشدارِ تغییرِ رونده.

تغییرِ روند معمولاً یک‌دفعه اتفاق نمی‌افته، بلکه با یک زنجیره‌ی ۵ سیگنالِ پشتِ‌سرِ‌هم تایید می‌شه.

۱ سقفِ پایین‌تر — قیمت نمی‌تونه از سقفِ قبلی بالاتر بره؛ اولین نشونه‌ی ضعف. ۲ شکستِ خط‌روند — قیمت زیرِ خطِ روندِ صعودی بسته می‌شه. ۳ کفِ پایین‌تر — یه کفِ جدید، پایین‌تر از کفِ قبلی؛ ساختار رسماً می‌شکنه. ۴ بازهم سقفِ پایین‌تر — تلاشِ بعدی برایِ رشد هم به سقفِ قبلی نمی‌رسه. ۵ تاییدِ خروج — یکی‌دو کندل بعد از سقفِ پایین‌ترِ چهارم، وقتی قیمت واقعاً برگرده پایین، دیگه می‌شه با اطمینان از معامله خارج شد.

مقاومت: سطحی که در گذشته، رشدِ قیمت رو متوقف کرده و باعثِ برگشتش به پایین شده — مثلِ یه سقف.

حمایت: سطحی که در گذشته، افتِ قیمت رو متوقف کرده و باعثِ برگشتش به بالا شده — مثلِ یه کف.

حمایت/مقاومت هیچ‌وقت یه عددِ دقیق نیست، یه محدوده‌ست (Zone). چون هر معامله‌گر با چند تومن اختلاف واکنش نشون می‌ده، نه دقیقاً رویِ یه رقمِ واحد.

برایِ همین به‌جایِ کشیدنِ یه خطِ باریک، بهتره یه نوارِ کم‌رنگ رسم کنیم که کلِ محدوده‌ی واکنش رو نشون بده.

وقتی مقاومتی با قدرت شکسته بشه، همون سطح برایِ دفعه‌ی بعد نقشش عوض می‌شه و تبدیل به حمایت می‌شه — چون کسایی که رویِ اون سقف فروخته بودن (به امیدِ اینکه ناحیه‌ی مقاومت ایستادگی کنه)، با شکستِ ناگهانی گیر می‌افتن. اگه قیمت دوباره به همون سطح برگرده، همین افراد برایِ بستنِ ضررِ خودشون می‌خرن (Short Covering) — و دقیقاً همین خریدِ اجباری، سطح رو تبدیل به حمایت می‌کنه.

همین قاعده برعکس هم صادقه: حمایتی که شکسته بشه، تبدیل به مقاومت می‌شه.

هرچی یه سطح بیشتر تست بشه (بیشتر بهش برخورد بشه و برگرده)، معتبرتره. یه سطح با یه برخورد، خیلی ضعیف‌تر از سطحیه که چهار-پنج بار تست شده.

تازگیِ برخورد و حجمِ معاملاتِ همون لحظه هم مهمه — برخوردِ همراه با حجمِ بالا، قابلِ‌اعتمادتره.

خیلی وقت‌ها قیمت یه سطح رو رد می‌کنه ولی فوراً برمی‌گرده — این شکستِ کاذبه، نه شکستِ واقعی.

برایِ فیلترکردنش: فقط سایه‌ی کندل کافی نیست، باید خودِ بسته‌شدنِ کندل هم اونورِ سطح باشه. تاییدِ بیشتر هم برگشتن و تستِ دوباره‌ی همون سطحه.

همه‌ی حمایت/مقاومت‌ها افقی نیستن. حمایتِ پویا با قیمت حرکت می‌کنه — مثلِ یه میانگینِ متحرک که توی روندِ صعودی، هر بار قیمت بهش نزدیک می‌شه، ازش برمی‌گرده بالا.

انواعِ دیگه: سطوحِ روانی (اعدادِ رند)، فیبوناچی، و ولیوم پروفایل — این‌ها را جداگانه و کامل‌تر در آینده آموزش می‌دیم.

هرچی تایم‌فریم بزرگ‌تر، سطح قوی‌تر — یه مقاومتِ هفتگی می‌تونه ماه‌ها معتبر بمونه. برایِ همین به‌جایِ کار با فقط یه تایم‌فریم، ترکیبِ چند تایم‌فریم باهم چند مزیتِ واقعی داره.

دیدِ کلی از روند: با تایم‌فریمِ بالا جهتِ کلیِ بازار رو می‌بینی، با تایم‌فریمِ پایین فقط نقطه‌ی دقیقِ ورود رو پیدا می‌کنی — این‌جوری برخلافِ جهتِ اصلیِ بازار معامله نمی‌کنی. فیلترِ سیگنالِ کاذب: سیگنالی که فقط توی تایم‌فریمِ پایین دیده می‌شه، ممکنه نویز باشه. ولی اگه توی تایم‌فریمِ بالا هم تایید بشه، اعتمادش خیلی بیشتره. ورودِ دقیق‌تر با ریسکِ کمتر: تایم‌فریمِ بالا محدوده‌ی حمایت/مقاومت رو نشون می‌ده، تایم‌فریمِ پایین لحظه‌ی دقیقِ ورود داخلِ همون محدوده رو — یعنی حدِ ضررِ کوچیک‌تر و نسبتِ ریسک‌به‌سودِ بهتر.

پیوت پوینت یه روشِ محاسباتیه برایِ پیدا‌کردنِ حمایت/مقاومتِ احتمالی، از رویِ High، Low، Close کندلِ قبلی:

PP = (High+Low+Close)÷۳
R1 = ۲×PP−Low   |   S1 = ۲×PP−High
R2 = PP+(High−Low)   |   S2 = PP−(High−Low)